Het hart kunstmatige – hoe ver de wetenschap berechts in 2026
Van een tijdelijke hartvervanging tot een volledig implanteerbaar bionisch hart
Het menselijk hart is een van de belangrijkste organen in het menselijk lichaam. Het werkt continu vanaf het moment van de geboorte tot het einde van het leven en pompt bloed naar de longen en alle andere organen.
Bij ernstig hartfalen beschikt de moderne geneeskunde over verschillende soorten mechanische ondersteuning van de bloedsomloop, waaronder apparaten die het werk van één kamer ondersteunen, evenals totale kunstmatige harten, die de pompfunctie van de twee hartkamers vervangen.
Jarenlang was het hoofddoel van het totale kunsthart het in leven houden van de patiënt totdat er een donorhart gevonden kon worden.
De laatste jaren is er echter een nieuwe generatie technologie ontstaan.
Onderzoekers zijn al bezig met de ontwikkeling van kunstmatige harten die kleiner, stiller en efficiënter zijn en mogelijk volledig in het menselijk lichaam kunnen worden geïmplanteerd.
Een bijzonder belangrijk voorbeeld is BiVACOR Totaal kunsthart – een kunsthart met een magnetisch zwevende rotor en slechts één bewegend onderdeel. De eerste menselijke implantatie vond plaats in juli 2024 als onderdeel van een klinische proef in de VS. (BiVACOR, Inc.)
Anno 2026 is er echter nog steeds geen kunsthart goedgekeurd voor permanente, levenslange vervanging van het natuurlijke menselijke hart.
Hoe werkt het menselijk hart?
Het menselijk hart heeft vier kamers:
- rechter atrium;
- rechter kamer;
- linker atrium;
- linker kamer.
De rechterhelft van het hart pompt het bloed naar de longen, waar het wordt verrijkt met zuurstof.
Het zuurstofrijke bloed wordt vervolgens teruggevoerd naar de linkerhelft van het hart.
De linker hartkamer pompt bloed naar het hele lichaam.
Dit lijkt op een relatief eenvoudige mechanische pomp, maar in feite is het hart een uiterst complex biologisch systeem.
Het moet voortdurend regelen:
- hartslag;
- pompkracht;
- de hoeveelheid bloed;
- de druk;
- de tijd tussen de weeën;
- de reactie op fysieke inspanning;
- de reactie op rust en slaap.
Het natuurlijke hart werkt ook nauw samen met het zenuwstelsel en het hormonale systeem.
Daarom is het niet voldoende om een mechanische pomp te creëren die eenvoudigweg het bloed verplaatst.
Het is noodzakelijk dat het apparaat de bloedcirculatie op peil kan houden onder de voortdurend veranderende omstandigheden in het menselijk lichaam.
Wat is een totaal kunsthart?
Het totale kunstmatige hart, of Totaal kunsthart (TAH), is een apparaat dat de pompfunctie van de natuurlijke ventrikels vervangt.
Dit onderscheidt het van LVAD – Linkerventrikelhulpapparaat.
De LVAD ondersteunt het linkerventrikel.
Een totaal kunsthart vervangt de functies van de ventrikels.
Dit is vooral belangrijk bij patiënten met ernstig biventriculair hartfalen.
SynCardia Totaal kunsthart
Een van de belangrijkste fasen in de geschiedenis van het kunstmatige hart is SynCardia Totaal kunsthart.
Het is het eerste kunstmatige hart dat door de FDA is goedgekeurd voor klinisch gebruik.
Vanaf 2026 blijft SynCardia het enige totale kunstmatige hart dat is goedgekeurd voor commercieel gebruik in de VS en Canada. (syncardia.com)
Het systeem vervangt de ventrikels en gebruikt een pneumatisch mechanisme om het bloed rond te pompen.
Het geïmplanteerde deel is via slangen verbonden met een externe pneumatische aandrijving.
Het systeem kan gebruik maken van het ziekteverlof Companion 2-chauffeur, en bij geschikte patiënten en draagbaar Vrijheidschauffeur. (syncardia.com)
Hierdoor kunnen sommige patiënten buiten het ziekenhuis mobiel zijn terwijl ze wachten op een transplantatie.
Maar er is een aanzienlijk nadeel.
Een deel van het systeem blijft buiten het lichaam.
Daarom is SynCardia geen volledig implanteerbaar kunsthart.
Hoe lang kan een kunsthart werken?
Hier is een update van het oude artikel nodig.
Het is niet correct om simpelweg te zeggen dat een kunsthart “minder dan een jaar” kan werken.
De duur is afhankelijk van het specifieke systeem, de patiënt en de klinische situatie.
SynCardia is in de eerste plaats bedoeld als brug-naar-transplantatie – tijdelijke ondersteuning tot een donorharttransplantatie. (syncardia.com)
Tegelijkertijd leert de klinische ervaring dat patiënten aanzienlijk langer dan een paar weken kunnen worden gehandhaafd.
In 2024 werd bijvoorbeeld een BiVACOR-kunsthart geïmplanteerd bij een patiënt met ernstig hartfalen in Australië.
De patiënt werd vervolgens met het kunsthart uit het ziekenhuis ontslagen en leeft ermee 105 dagen, voordat een donorharttransplantatie wordt uitgevoerd. (Monash-universiteit)
Dit is een belangrijke demonstratie dat nieuwe technologieën langdurige mechanische ondersteuning kunnen bieden buiten de ziekenhuisomgeving.
BiVACOR – een nieuw concept voor een kunsthart
Eén van de meest interessante ontwikkelingen van de afgelopen jaren is BiVACOR Totaal kunsthart.
In tegenstelling tot traditionele totale kunstmatige harten maakt BiVACOR gebruik van een elektromechanische rotatiepomp.
Het apparaat is gemaakt van titanium en heeft één magnetisch zwevende rotor, dat bloed naar de longen en de systemische circulatie pompt.
Het apparaat beschikt dus niet over de traditionele kleppen en flexibele membranen die kenmerkend zijn voor pneumatische systemen. (BiVACOR, Inc.)
Dit is een fundamenteel ander technisch concept.
De eerste BiVACOR-implantatie bij een mens
Op 9 juli 2024 Het Texas Heart Institute voert de eerste implantatie van het BiVACOR Total Artificial Heart in een mens uit.
De procedure werd uitgevoerd bij een patiënt met hartfalen in het eindstadium.
Het doel van de vroege klinische proef is om de veiligheid en prestaties van het systeem te evalueren als brug naar transplantatie. (BiVACOR, Inc.)
Dit is een belangrijk moment omdat het laat zien dat de technologie al is overgegaan van laboratorium- en dierstudies naar klinisch gebruik bij mensen.
De eerste BiVACOR-patiënt werd uit het ziekenhuis ontslagen
In november 2024 werd BiVACOR geïmplanteerd bij een patiënt in het St Vincent’s Hospital Sydney.
Na enkele weken op de intensive care en follow-up werd de patiënt de eerste persoon ter wereld die uit het ziekenhuis werd ontslagen met een BiVACOR totaal kunsthart.
Hij besteedt 105 dagen met het apparaat, voordat een geschikt donorhart wordt gevonden.
Op 6 maart 2025 ontving de patiënt een menselijke harttransplantatie. (Monash-universiteit)
Dit is een van de belangrijkste praktische resultaten in de ontwikkeling van moderne totale kunstmatige harten.
Wat maakt BiVACOR anders?
BiVACOR heeft verschillende kenmerken die het onderscheiden van traditionele pneumatische kunstharten.
Magnetische zwevende rotor
De rotor wordt ondersteund door magnetische levitatie.
Dit vermindert mechanisch contact tussen bewegende delen.
Slechts één bewegend onderdeel
Al het pompen gebeurt door één rotor.
Geen traditionele mechanische kleppen
De bloedstroom wordt gegenereerd door de rotatie van de rotor.
Vervangt beide ventrikels
Het systeem kan de functies van de rechter- en linkerventrikel uitvoeren.
Klein formaat
Het ontwerp is zo ontwikkeld dat het in de menselijke borst kan worden geplaatst.
Dit opent de mogelijkheid voor toekomstige systemen die veel kleiner zijn en minder afhankelijk van externe hardware.
BiVACOR is nog geen permanent kunsthart
Dit is een zeer belangrijke verduidelijking.
Ondanks de indrukwekkende resultaten is BiVACOR nog steeds klinische experimentele technologie.
Het bedrijf voert een vroege, door de FDA goedgekeurde klinische proef uit om de veiligheid en effectiviteit van het systeem als brug naar transplantatie te evalueren. (BiVACOR, Inc.)
Daarom kunnen we niet zeggen dat BiVACOR het menselijk hart al definitief heeft vervangen.
Maar we kunnen wel zeggen dat technologie een belangrijke stap in de richting van dit doel vertegenwoordigt.
Aeson – een kunsthart met een biomimetische benadering
Een ander belangrijk project is Aeson, ontwikkeld door het Franse bedrijf CARMAT.
Aeson heeft een ander concept.
In plaats van alleen maar een mechanische rotatiepomp te gebruiken, wil het systeem meer kenmerken van het natuurlijke hart nabootsen.
Het maakt gebruik van mechanische camera’s en sensoren die het mogelijk maken de bloedstroom te reguleren volgens de behoeften van de patiënt.
Aeson krijgt in Europa CE-markering voor gebruik als brug naar transplantatie, en krijgt in 2025 ook CE-certificering onder de Europese MDR. (SEC)
Sinds januari 2026 loopt er een postmarketing klinisch onderzoek om de veiligheid, effectiviteit en duur van het onderhoud met Aeson tot aan de transplantatie te volgen. (ICHGCP)
Dit geeft aan dat Aeson een aanzienlijk verder gevorderd stadium heeft bereikt dan pure laboratoriumtechnologie.
Aeson- en CARMAT-problemen
De ontwikkeling van het kunstmatige hart is niet alleen een medisch en technisch probleem.
Het is ook een productie- en economisch probleem.
CARMAT startte in 2025 financiële herstructureringsprocedures, die leidden tot een vermindering of tijdelijke opschorting van enkele van de nieuwe implantaties.
Eind 2025 keurde een Franse rechtbank de overdracht van bepaalde activa aan een nieuw bedrijf, CARMAT SAS, goed. Volgens bedrijfsdocumenten uit 2026 gaat de klinische ontwikkeling en ondersteuning voor bestaande patiënten door, maar blijft de toekomst van grootschalige productie een complexe vraag. (SEC)
Dit voorbeeld laat zien hoe moeilijk het is voor een hightech medisch systeem om van klinische proeven naar duurzame massaproductie te gaan.
Het volgende doel – een volledig implanteerbaar kunsthart
Een van de grootste problemen met moderne totale kunstmatige harten is de aanwezigheid van een externe driver.
Het betekent:
- externe apparatuur;
- kabels of buizen die door de huid gaan;
- externe batterij;
- beperkte mobiliteit;
- risico op infectie;
- behoefte aan constante controle.
Daarom zou het ideale toekomstige kunstmatige hart moeten zijn:
volledig in het lichaam geïmplanteerd.
Het keizerproject
In 2026 ontwikkelde SynCardia een systeem van de nieuwe generatie genaamd Keizer Totaal Kunstmatig Hart.
Het doel is om de pneumatische externe aandrijving te vervangen door een elektromechanisch systeem dat zich in het lichaam bevindt.
Volgens gegevens die in 2026 zijn vrijgegeven, gebruikt de Emperor een elektromechanische actuator en wordt deze ontwikkeld als basis voor een toekomstig volledig implanteerbaar systeem. (JACC)
In een bedrijfsupdate uit 2026 staat dat prototypes van Emperor zich in preklinische laboratorium- en dierproeven bevinden en dat het bedrijf, afhankelijk van succesvolle resultaten en controle door de toezichthouder, rond 2028 goedkeuring van de FDA voor het systeem zou kunnen vragen (SEC)
Dit is een belangrijke verduidelijking:
Emperor is nog niet bij mensen geïmplanteerd als een goedgekeurd permanent kunsthart.
Het is een technologie van de volgende generatie die in ontwikkeling is.
Hoe zou een volledig implanteerbaar kunsthart eruit zien?
Een toekomstig systeem zou er ongeveer zo uit kunnen zien:
kunstmatig hart
↓
interne elektromechanische motor
↓
ingebouwde batterij
↓
draadloos opladen via de huid
↓
bloeddruk- en bloedstroomsensoren
↓
automatisch verstelsysteem
Een dergelijk apparaat zou kunnen werken zonder een permanente externe pneumatische pomp.
Kunstmatige intelligentie en het toekomstige hart
Kunstmatige intelligentie en besturingsalgoritmen kunnen een belangrijke rol spelen in toekomstige kunstmatige harten.
Een intelligent systeem kan het volgende monitoren:
- bloedstroom;
- de druk;
- hartslag;
- fysieke activiteit;
- zuurstofbehoefte;
- lichaamspositie;
- metabolische belasting.
De controller kan dan automatisch de werking van de pomp wijzigen.
Tijdens fysieke inspanning heeft het lichaam bijvoorbeeld meer bloedstroom nodig.
Tijdens de slaap is de behoefte lager.
Het natuurlijke hart maakt deze aanpassing automatisch.
Een van de belangrijkste doelen van toekomstige kunstmatige harten is het bereiken van een dergelijke automatische regulering.
Kunstmatig hart versus getransplanteerd menselijk hart
Hier moet een belangrijk onderscheid gemaakt worden.
Bij de transplantatie krijgt de patiënt een biologisch menselijk orgaan.
In het totale kunstmatige hart wordt het biologische orgaan vervangen door een mechanisch systeem.
Dit elimineert de noodzaak van een donorhart, maar creëert andere problemen:
- mechanische slijtage;
- energievoorziening;
- trombusvorming;
- interactie tussen bloed en kunstmatige materialen;
- infecties;
- elektronische storingen;
- mechanische schade;
- behoefte aan controle en monitoring.
Daarom moet een permanent kunsthart meer zijn dan alleen mechanisch betrouwbaar.
Het moet betrouwbaar zijn over jaren of decennia.
Kan een kunsthart tientallen jaren werken?
Dit is een van de grootste wetenschappelijke doelen.
Wil een kunsthart een natuurlijk orgaan voor het leven kunnen vervangen, dan moet het voortdurend bloed rondpompen:
24 uur per dag
365 dagen per jaar
decennialang.
Dat betekent miljarden werkingscycli.
Naast de mechanische betrouwbaarheid moet ook het energievraagstuk worden aangepakt.
Het menselijk hart ontvangt energie van de stofwisseling van het lichaam.
Een kunsthart moet worden gevoed door een batterij of een ander systeem.
Daarom zal een toekomstig permanent kunsthart waarschijnlijk een combinatie nodig hebben van:
- zeer efficiënte elektromotor;
- hoog rendement batterij;
- draadloos opladen;
- intelligent energiebeheer;
- minimale wrijving;
- minimale verwarming.
Het grootste probleem – het bloed
Een van de grootste problemen met mechanische harten is de interactie tussen de kunstmatige oppervlakken en het bloed.
Bloed kan reageren op vreemde materialen.
Dit kan leiden tot:
- trombusvorming;
- schade aan bloedcellen;
- ontstekingsreacties;
- embolie.
Daarom gebruiken moderne kunstmatige harten speciale materialen, geometrieën en methoden om de bloedstroom te controleren.
Dankzij magnetische levitatie in de BiVACOR kan de rotor bijvoorbeeld worden ondersteund zonder traditioneel mechanisch contact, wat deel uitmaakt van een technische aanpak om mechanische slijtage te verminderen en de bloedinteractie te optimaliseren. (BiVACOR, Inc.)
Kan een kunsthart beter zijn dan een menselijk hart?
In de toekomst is het mogelijk dat het kunsthart functies krijgt die het natuurlijke orgaan niet heeft.
Bijvoorbeeld:
- constante monitoring;
- digitale bloedstroommeting;
- automatische aanpassing;
- diagnostiek op afstand;
- storingswaarschuwing;
- AI-controle;
- smartphone-integratie;
- voorspelling van hartproblemen;
- automatische aanpassing aan fysieke activiteit.
In de toekomst is het mogelijk dat het systeem zelfs met een medisch centrum kan communiceren en automatisch diagnostische gegevens kan verzenden.
Dit zijn echter toekomstige technologische mogelijkheden, en geen kenmerken van de huidige klinisch goedgekeurde totale kunstmatige harten.
De stand van de techniek in 2026
| Technologie | Stand in 2026 |
|---|---|
| SynCardia Totaal kunsthart | Klinisch gebruikt totaal kunsthart; brug naar transplantatie |
| Vrijheidschauffeur | Maakt draagbaar onderhoud bij geschikte patiënten mogelijk |
| Aeson | Klinisch gebruikt in Europa voor bepaalde indicaties; post-marketing tracking |
| BiVACOR Totaal kunsthart | Vroege klinische proef op mensen |
| BiVACOR-koffer van 105 dagen | De patiënt leefde 105 dagen met het apparaat tot aan de transplantatie |
| Keizer | Preklinische ontwikkeling van een mechanische aandrijving van de volgende generatie |
| Een volledig implanteerbaar kunsthart | Nog in ontwikkeling |
| Permanente levenslange hartvervanging | Nog niet bereikt |
SynCardia blijft het enige totale kunstmatige hart met commerciële goedkeuring in de VS en Canada, terwijl BiVACOR en de volgende generatie Emperor zich in verschillende stadia van klinische en preklinische ontwikkeling bevinden. (syncardia.com)
Wat moet er bereikt worden?
Om een echt permanent kunsthart te hebben, moeten verschillende fundamentele problemen worden opgelost.
1. Betrouwbaarheid op lange termijn
Het apparaat zou jaren of decennia moeten werken zonder mechanische storingen.
2. Energie
Er is een betrouwbaar energiesysteem zonder permanente externe verbinding vereist.
3. Biocompatibiliteit
Materialen moeten veilig interageren met bloed en weefsels.
4. Automatische controle
Het kunsthart moet reageren op de behoeften van het lichaam.
5. Miniaturisatie
Het apparaat moet klein genoeg zijn om veilig op de borst te kunnen worden geplaatst.
6. Draadloos opladen
Dit zou de afhankelijkheid van kabels die door de huid gaan verminderen.
7. Intelligente monitoring
Het systeem moet voortdurend de eigen toestand en de toestand van de patiënt monitoren.
De volgende grens – een volledig autonoom bionisch hart
Het ideale toekomstige kunsthart zou volledig kunnen worden geïmplanteerd.
Het zou bevatten:
mechanische pomp
interne motor
batterij
draadloos opladen
sensoren
intelligente regelaar
communicatie met externe apparaten
Zo’n apparaat zou kunnen werken zonder externe driver en zonder dat er buisjes door de huid gaan.
Dit zou een kwalitatieve sprong voorwaarts betekenen in de ontwikkeling van kunstmatige organen.
Het kunstmatige hart en de toekomst van de geneeskunde
Het verhaal van het kunstmatige hart laat heel goed zien hoe de biomedische technologie zich ontwikkelt.
Het oorspronkelijke doel was relatief eenvoudig:
om de bloedsomloop lang genoeg in stand te houden zodat de patiënt een transplantatie kan krijgen.
Het volgende doel is:
om een apparaat te maken dat buiten het ziekenhuis kan werken.
Het volgende:
om het externe apparaat te verwijderen.
En het uiteindelijke doel:
om een volledig implanteerbaar kunsthart te creëren dat het natuurlijke orgaan permanent kan vervangen.
Vanaf 2026 bevindt de mensheid zich tussen de derde en vierde fase.
Conclusie
Het kunstmatige hart is niet langer alleen maar sciencefiction.
Moderne totale kunstmatige harten kunnen bij bepaalde patiënten de pompfunctie van het hart vervangen en het leven tot aan de transplantatie in stand houden.
SynCardia was het eerste door de FDA goedgekeurde totale kunstmatige hartsysteem en wordt nog steeds klinisch gebruikt als brug naar transplantatie. (FDA-toegangsgegevens)
BiVACOR vertegenwoordigt een nieuwe generatie technologie met een magnetische zwevende rotor en elektromechanisch pompen. De eerste menselijke implantatie vond plaats in 2024, en in 2025 leefde een patiënt in Australië 105 dagen met het apparaat buiten het ziekenhuis voordat hij een transplantatie kreeg. (Monash-universiteit)
Aeson vertegenwoordigt een andere benadering, een meer biomimetisch kunsthart dat nog steeds klinisch wordt getest en opgevolgd in Europa. (ICHGCP)
Tegelijkertijd is de ontwikkeling van Emperor erop gericht de externe pneumatische aandrijving te elimineren en de basis te creëren voor een volledig implanteerbaar kunsthart. Anno 2026 bevindt dit systeem zich nog in de preklinische fase. (JACC)
Daarom is het wetenschappelijke beeld aan 2026 is als volgt:
We kunnen nu de mechanische pompfunctie van het menselijk hart vervangen.
Maar we kunnen het menselijk hart nog niet vervangen door een kunstmatig orgaan dat gedurende het hele leven betrouwbaar autonoom en continu kan werken.
De volgende grote stap zal de creatie zijn van:
volledig implanteerbaar + draadloos opladen + zelfregulerend + duurzaam kunsthart.
Dit zou meer zijn dan alleen een medische prothese.
Het zou zo zijn een volledige bionische vervanging voor een van de belangrijkste menselijke organen.
Samenvattend kunnen we zeggen dat we kunstharten hebben die de patiënt maandenlang kunnen ondersteunen en zelfs ontslag uit het ziekenhuis mogelijk maken, maar we hebben geen goedgekeurd volledig implanteerbaar kunsthart voor levenslange permanente vervanging van het natuurlijke orgaan.
Laat een reactie achter